હિમાંશુ ઉપાધ્યાય (મેરાન્યૂઝ.અમદાવાદ): શિક્ષક ચઢતી કે માતા...? આ પ્રશ્નનો ઉત્તર અત્યંત અઘરો છે..  એક શિક્ષક સો માતાની ગરજ સારે અને એક માતાની મમતા સામે કદાચ હજારો શિક્ષકો ઓછા પડે... બેશક એ ચર્ચાનો વિષય હોઈ શકે, પરંતુ  જો શિક્ષક મહિલા હોય તો માતા અને શિક્ષકના સમન્વયસમી પ્રતિભા સામે કૂદરતની અનેક કઠણાઈઓ કે અપાર દુખને પણ નમવુ પડે... ઘટનાક્રમ કંઈક આવો જ છે.. 

અમદાવાદ જિલ્લાના દસક્રોઈ તાલુકાનું ભાત ગામ.. ગામની પ્રાથમિક શાળામાં વિરૂબેન સરવૈયા શિક્ષક તરીકે સેવા આપે છે. ઘટના ગત માસમાં બની છે... અમદાવાદ જિલ્લા પંચાયતની શિક્ષણ સમિતી હસ્તકની ભાત પ્રાથમિક શાળામાં વિરૂબેન નિત્યક્રમ પ્રમાણે એક સવારે પહોંચ્યા... તેમને શાળાએ પહોંચાડવાની જવાબદારી તેમના પતિ જયેશભાઈ નિભાવે છે. વિરૂબેનને શાળાએ ઉતારી તેમના પતિ પરત ફરતા હતા ત્યારે વેજલપુર નજીક તેમની નજર એક નવજાત શીશુ પર પડી. જયેશભાઈએ તરત જ પોતાનું બાઈક ઊભુ રાખી આસપાસ નજર અને તપાસ કરી... કોઈ દેખાયું નહીં... બહુ અવઢવ પછી તેમણે પોતાની શિક્ષીકા પત્નીને ફોન કર્યો.. વિરૂબેનનો માતૃ જીવ હલબલી ગયો... એક નવજાત શીશુ રોડ પર બિનવારસી પડ્યું હોય તે કલ્પના માત્રથી જ તેમનું હ્રદય કલ્પાંત કરવા લાગ્યું. તેઓ ગમે તેમ કરી સ્થળ પર તેમના પતિ પાસે પહોંચ્યા. અત્યંત વ્હાલથી નવજાત બાળકને પોતાની ગોદમાં લઈ લીધું. કૂદરતે પણ મહિલાઓને અપાર વ્હાલપ આપ્યું છે... વિરૂબેનની ગોદમાં જતા જ જાણે કે બાળકના ચહેરા પર એક સંતોષની લકીર ફરી વળી.આક્રંદ કરતુ બાળક જાણે કે સગી માતાની ગોદ મળી હોય તેં રીતે શાંત થઈ ગયું.

વિરૂબેન કહે છે કે, ‘ મેં સ્થળ પર જઈને બાળકને ગોદમાં લઈ તો લીધુ... તેને છોડીને જવાનું મન તો શી રીતે થાય...? આસપાસ ફરીથી તપાસ કરી... આવા ફૂલ જેવા બાળકને છોડી જનારના મનમાં કદાચ રામ વસે કે તેનો અંતરાત્મા જાગી જાય અને તેને લેવા આવે તો...? એવી આશાએ હું અને મારા પતિ ક્યાંય સુધી બેસી રહ્યા… પણ અમારી આશા ઠગારી નીવડી.... કોઈ આવ્યું નહીં... એટલે અમે નજીકના પોલીસ સ્ટેશનમાં જાણ કરી... જે કંઈ કાયદાકીય પ્રક્રિયા કરવાની હતી તે કરીને બાળકને  શ્રેયસ ક્રોસીંગ પાસે શારદા મંદિર રોડ પર આવેલા અનાથ આશ્રમમાં ભારે હૈયે મોકલી આપ્યું...’ એમ તેઓ ઉમેરે છે.  

આજે પરિસ્થિતી એવી છે કે, કોઈ રોડ પર અકસ્માત થાય કે અન્ય ઘટના બને તો લોકો મોબાઈલ પર શૂટીંગ કરીને સોશ્યલ મીડિયા પર અપલોડ કરવામાં આગી જાય છે... પરંતુ ક્યાંક વિરૂબેન જેવા લોકો પણ છે કે જેઓ આવા ફૂલ જેવા બાળકને માતાનો પ્રેમ આપવા દોડી જાય છે. આવું કદાચ એક માતા કે શિક્ષક જ કરી શકે...! સમાજની ગતિવિધીઓ પણ કંઈક અલગ જ છે. કંઈ કેટલાય લોકો પોતાને બાળક થાય તે માટે જાત જાતની બાધા આખડી રાખતા હોય છે અને ક્યાંક એવા પણ હોય છે કે પોતાની કોઈ મજબૂરી છુપાવવા આવા ફૂલ જેવા બાળકને રસ્તે રઝળતુ મુકીને જતા રહે છે... પણ વિરૂબેન જેવી માતાઓ છે ત્યાં સુધી આવા બાળકોને કંઈ નહીં થાય...! ધન્ય છે આવી જનેતાઓને...!