કમલ ભાવસાર (મેરાન્યૂઝ.અમદાવાદ): કોરોના માંથી મુક્ત થઈ ઘરે પરત ફર્યો... મારા MD ડોક્ટર manoj vithlani ને આજે બતાવવા ગયો ત્યારે તેમણે કેવી ગંભીર પરિસ્થિતિ માંથી બહાર આવ્યો તેની સમજ આપી. આ વાસ્તવિક સ્થિતિ જાણ્યા પછી SVP હોસ્પિટલમાં પસાર કરેલા 21 દિવસો જાણે રીવાઇન્ડ થઈ ગયા.

તારીખ 31 ઓગસ્ટની રાત્રે 11:30 વાગ્યે એસવીપી હોસ્પિટલમાં એકલો જ પહોંચ્યો, એડમિશન પ્રોસેસ સરળતાથી થઈ ગઈ. ફ્રેન્કલી કહું છું કે શરૂઆતના બે ત્રણ દિવસ તો એમ જ લાગ્યું કે હોસ્પિટલમાં આવી કંઈ ખાસ ફરક પડવાનો નથી, એ જ રૂટીન દવા ચાલી રહી છે. પણ તારીખ 4 ના રોજ અગિયારમાં માળે આવેલા જનરલ વોર્ડમાં પહેલી વખત મારા બ્લડ સેમ્પલ જે રીતે લેવામાં આવ્યા એ જોતા હોસ્પિટલ તંત્ર કોઈ સિસ્ટમ મુજબ કામ કરતું હોવાનું પહેલી વખત અહેસાસ થયો.

ડોક્ટર દિવસમાં બે વખત આવે બધું તપાસી જાય. રાત દિવસ હાજર મેલ- અને ફીમેલ નર્સ દરેક પેશન્ટની પૂરતી કાળજી લે. જે શિફ્ટમાં નર્સ ઓન ડ્યુટી હોય તેમને સરખી સંખ્યામાં પેશન્ટ ફાળવી દેવામાં આવે અને બહુ જ પરફેક્ટલી તમામની કેર લેવામાં આવે.


 

 

 

 

 

આ ઓબ્ઝર્વેશન સિસ્ટમ વચ્ચે નવમી તારીખે બપોરે અચાનક જ મને આઈસીયુમાં શિફ્ટ કરવામાં આવ્યો. આ સમયે મને કોઈ ટેકનીકલ ખબર નહોતી. બસ આઈસીયુમાં શિફ્ટ થઈ ગયો અને ફાટી આંખે મેડિકલ પ્રોસિજર જોયે રાખતો હતો. એક પછી રિપોર્ટ કાઢવાનું શરૂ થયું... ડોક્ટર અમીબેનથી માંડી ડોક્ટર્સની સમગ્ર ટીમ જે રીતે સક્રિય થઈ..., મને એટલું સમજાયું કે મારી જિંદગી માટેની લડત ડોક્ટર્સ ટીમે શરૂ કરી દીધી છે.

icu વોડૅમાં રાત્રે 11 પછી પણ જાણે દિવસ હોય એવી ચહલપહલ શરૂ થઇ. મારા સહિત ચાર પેશન્ટના રિપોર્ટ્સ અંગે ચર્ચાઓ શરૂ થઇ. અનુભવી ડોક્ટર સાથે young ડોક્ટરની ટીમ સાથે નર્સિંગ સ્ટાફ ખરેખર એક અદભુત તાલમેલ અને સંકલનથી કાર્ય કરી રહ્યા હતા. મને એટલું સમજાયું હતું... પ્લાઝમા ચડાવવામાં આવશે. બાજુમાં જ રહેલા એક દર્દીને પ્લાઝમા ચઢાવવામાં આવ્યો આ પછી મોડી રાત્રે બે વાગ્યાના અરસામાં મને પ્લાઝમા એપ્લાય કરાયો. વોર્ડમાં આછા પ્રકાશમાં મને જાણે જિંદગીની રોશની દેખાવા લાગી. આખી રાત જ આમ વિતી ગઈ. અન્ય ક્રિટીકલ પેશન્ટમાંથી બે લોકોએ દમ તોડી દીધો એ ક્ષણો ખરેખર હચમચાવી દે તેવી હતી.

જિંદગી અને મોત વચ્ચે ઝુલાવતી રાતની એ ક્ષણો ભુલાતી નથી. પ્લાઝમાની પહેલી બેગ ખાલી થઈ ત્યારે સવારે સૂર્યની પહેલી કિરણ પથરાવાની તૈયારી હતી. ઊંઘ આવતી હતી આંખો ઘેરાતી હતી પણ મનમાં સર્જાયેલી વિટંબણા ઊંઘવા દેતી નહોતી. શૂન્યમનસ્ક સ્થિતિ વચ્ચે સમય સરતો રહયો. પ્લાઝમા ની બીજી બેગ ચડાવવામાં આવી એ પૂર્ણ થઇ ત્યાં બપોર પડી ગઈ. રેમીડેસિવીર અને અન્ય દવાના ડોઝ શરીરમાં હતા... ઓક્સિજન પાઇપ નાકમાંથી ફેફસા સુધી પ્રાણવાયુ પહોંચાડતી હતી, બસ જિંદગી આમ જ ધબકતી હતી.


 

 

 

 

 

આખરે ડોક્ટર ધારાએ આવીને કહ્યું... અંકલ ટેન્શન છોડો, ડાબા પડખે કે જમણા પડખે કરીને આરામથી સુઈ જાવ. જેટલો આરામ કરશો એટલું વહેલું સારું થશે.... સાંત્વના સાથેના આ શબ્દોએ ઘેરાયેલી આંખોને આરામ તરફ વાળી દીધી. અંદાજે બે-અઢી કલાકની ઊંઘ પછી ફરી જાગ્યો. ડોક્ટર અને નર્સિંગ સ્ટાફ સાથે ની ટીમ હજુ અવિરત કામ કરી રહી હતી. ડોક્ટર્સ અને નર્સિંગ સ્ટાફ મળી અંદાજે બે ડઝન લોકોની icu ટીમ ખરેખર ગંભીર પ્રકારના દર્દીને જીંદગી આપવાનું કામ કરી જાય છે પણ એ લોકો થાકતા નથી. એ લોકો પણ માણસ છે, એમને પણ કોરોના અસર કરે છે એ પણ માંદા પડે છે... સારવાર લે છે અને ફરી વખત કોરોના સામેની લડાઈમાં અડીખમ ઊભા રહે છે. 

આવો દુશ્મન હોવા છતાં હિંમતપૂર્વક દર્દીઓને બચાવવા માટેની જંગમાં સક્રિયતા દાખવવી એ આસાન નથી. મેલની સાથોસાથ female નર્સિંગ સ્ટાફ અને ખાસ કરીને ડોક્ટર્સની ટીમમાં female doctor મોટી સંખ્યા છે

 SVP હોસ્પિટલના તંત્રમાં ICUથી  જનરલ વોર્ડમાં જે પદ્ધતિએ કામગીરી ગોઠવાયેલી છે એ ખરેખર કાબિલે તારીફ છે. કોરોનાના દર્દીને તેમની જરૂરિયાત મુજબની સારવાર આપવામાં જે સંકલન જોવા મળે છે ને એ મેડીકલ મેનેજમેન્ટનો અદ્ભુત નમૂનો છે. સૌથી મહત્વની વાત... દરેક દર્દીની ઓનલાઇન ઝીણામાં ઝીણી details એસવીપી હોસ્પીટલ ના સિનિયર ડોક્ટરની ટીમ અને સંચાલક મંડળ તરત જ જોઈ શકે અને દર્દી ની ડિટેઇલ રેગ્યુલર અપડેટ થાય એવી વ્યવસ્થા ગોઠવાયેલી છે. આ આધુનિક પદ્ધતિથી જ એસવીપી હોસ્પીટલ અત્યારે કોરોના કાળમાં ગુજરાતની નંબર વન હોસ્પિટલ બની ગઈ છે.

( પત્રકાર કમલ ભાવસાર અમદાવાદથી પ્રસિધ્ધ થતા નવગુજરાત સમય અખબારના પત્રકાર છે, કોરોના સામેની લડાઈના 21 દિવસ તેમના શબ્દમા અહિયા પ્રસ્તુત છે)